<<   MENSEN GAAN RAAR OM MET PLANTEN

Mijn slaapkamer in het ouderlijk huis had twee ramen. Een aan de voorkant en een aan de zijkant. Het raam aan de zijkant kon niet open. In het kozijn op drie plankjes als in een boekenkast, kon ik daarom allerlei plantjes rangschikken. Varens, kindje-op-moeders-schoot, citroengeraniums, parapluplanten, koraalmosjes, Chinese lantarenplantjes en wat al niet meer. Geen cactussen. Wanneer ik uit school kwam, keek ik altijd even naar mijn groene raam.

Beneden in de huiskamer stonden op de vensterbank drie sanseveria's. Die kon je alleen vanaf de straat zien. Er hing een vitrage achter waar je nauwelijks doorheen kon kijken. Ik schaamde me voor die planten en ook hoe ze daar stonden.